Zdecydowałeś się zostać opiekunem kotka. Ten nowy przyjaciel na pewno dostarczy Ci wielu powodów do radości i satysfakcji. Jednak decyzja o zaproszeniu pod swój dach kota w znaczący sposób wpłynie na Twoje dotychczasowe życie. Kot, obok psa i konia, od stuleci uchodzi za jednego z najwierniejszych towarzyszy człowieka. Z wrodzonym sobie wdziękiem łączy cechy niezależnego łowcy i przyjaciela. Kot obdarzony jest niezwykłym urokiem i swoistą dumą, co czyni z niego niezwykłego towarzysza życia. Również dzięki swojej niespożytej energii, niezwykłej kociej osobowości i talentowi w dostarczaniu radości człowiekowi, staje się niekwestionowanym władcą serc wszystkich domowników.

Przybycie do nowego domu

Odizolowanie od matki i rodzeństwa oraz przeniesienie do nowego, nieznanego miejsca stanowi dla kociaka silny stres. Odpowiednie przygotowanie domu oraz jego mieszkańców, pozwoli zminimalizować negatywne skutki rozłąki i zmiany otoczenia.
Ze względów bezpieczeństwa, transporter jest niezbędny podczas podróży. Przewożenie kota w samochodzie bez klatki stanowi zagrożenie nie tylko dla samego kota, ale także dla pozostałych pasażerów. Podróż stanowi dla kotka silny stres, dlatego należy pamiętać o zapasowym posłaniu oraz papierowych ręcznikach. Przy zakupie transportera trzeba uwzględnić wielkość kota po osiągnięciu wieku dorosłego, w przypadku kocurka - Maine Coona trzeba wybrać ten największy, to pozwoli korzystać z niego również w przyszłości.
W „wyprawce” dla kota powinny znaleźć się przedmioty do zabawy, legowisko, kuweta oraz miski na wodę i jedzenie. Zadaniem właściciela jest wyznaczenie im odpowiedniego miejsca.
Należy zachowywać się spokojnie, tak aby nie przestraszyć kota, niedopuszczalne są krzyki, bieganie czy podawanie kota z rąk do rąk. Kot przebywający w hałasie i zgiełku (zbyt żywiołowe zabawy dzieci) może stać się nerwowy i bojaźliwy.
Dzieci maja w zwyczaju poświęcać całą swoją uwagę nowemu domownikowi, chcą go dotykać i nosić, ale podczas takich zabaw mogą nieumyślnie zrobić mu krzywdę. Dorosłe koty potrafią doskonale poradzić sobie z nadmiernym zainteresowaniem. Małym dzieciom trzeba wytłumaczyć, że kot nie jest zabawką, potrzebuje dużo snu i absolutnie nie wolno budzić go tylko w celu głaskania czy przytulenia. Ze względów bezpieczeństwa, dzieci powinny bawić się z kotem tylko w obecności dorosłych. Dzięki temu niekontrolowana zabawa nie zakończy się bolesnym podrapaniem, a dzieci nie zrobią krzywdy kotu.

Niezbędne akcesoria

Już od pierwszego dnia kot powinien mieć zapewniony dostęp do wszystkich niezbędnych przedmiotów;
- KOSZ – z wygodnym posłaniem, w którym kot będzie czuł się bezpiecznie (chodź często koty same wybierają inne miejsce do spania).
- KUWETA- wystarczająco głęboki pojemnik i łopatka do usuwania odchodów
- DWIE MISKI – mała miska na suchą karmę i większa miska na wodę. Kot, jak każde inne zwierzę, powinno mieć stały dostęp do świeżej wody.
- DRAPAK- pozwala ochronić meble przed zniszczeniem.
- KOCIE „DRZEWKO”- kocięta uwielbiają skakać i wspinać sie. Drzewko pozwala rozładować energię kota i uniknąć szalonych pogoni po mieszkaniu oraz skoków z mebli na firanki.
- OBROŻA I SMYCZ – obroża z adresówką jest najłatwiejszym sposobem identyfikacji kota. Smycz jest niezbędna na spacerach czy podczas krótkiego transportu bez klatki.
- ZABAWKI – specjalne zabawki dla kotów zrobione z nietoksycznych materiałów, chodź kociaki najczęściej wolą się bawić zabawkami wykonanymi przez właściciela np. zwiniętą w kulkę kartką papieru.

Zagrożenia w domu

Lepiej zapobiegać niż leczyć!
Młody, ciekawski kotek jest szczególnie narażony na niebezpieczeństwa: przewody elektryczne, niestabilnie ustawione ozdoby czy plastikowe torby mogą zagrozić jego zdrowiu i życiu. Odpowiednie zabezpieczenia i utrwalenia pewnych nawyków u mieszkańców domu pozwolą ustrzec kota przed większością zagrożeń. Środki bezpieczeństwa:
- ukrycie przewodów elektrycznych;
- zabezpieczenie gniazdek elektrycznych;
- schowanie w niedostępnym dla kota miejscu środków chemicznych , pestycydy, herbicydy i środki do deratyzacji);
- przechowywanie leków w niedostępnym miejscu;
- schowanie potencjalnie niebezpiecznych przedmiotów tj. igły, gumki, agrafki, plastikowe torby, przedmioty z gąbki;
- zamykanie pokrywy kosza na śmieci i klapy od sedesu;
- zabezpieczanie palników gazowych, kuchni i grzejników elektrycznych;
- ograniczanie dostępu do balkonu, lub zabezpieczenie go siatką
- uwaga na włączone żelazko.


Koty, wiedzione instynktem zazwyczaj nie zjadają roślin trujących. Jeśli jednak posiadamy w mieszkaniu takie rośliny trzeba zachować szczególną ostrożność. Można poprosić lekarza weterynarii o pełną listę trujących roślin domowych.
Oto najczęściej spotykane szkodliwe rośliny:
• Fiołek Alpejski, Cyklamen
• Gwiazda Betlejemska, Poinsettia
• Fikus, Figowiec
• Filodendron
• Rododendron
• Azalia
• Oleander Pospolity
• Bluszcz
• Aukuba
• Ostrokrzew
• Jemioła
• Groszek Pachnący
• Psianka Koralowa

Posiłki

Należy unikać nagłych zmian pokarmu, gdyż może wywołać to zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego. Przez kilka pierwszych dni należy kontynuować podawanie karmy, do której kotek jest przyzwyczajony. Każda zmiana dotychczas stosowanego pokarmu na inny, powinna odbywać się stopniowo, przez około tydzień. Nie należy podawać kotu resztek jedzenia podczas posiłków, gdyż w ten sposób uczy się go nachalnego zachowania. Nie należy również pozwalać kotu na chodzenie po stole.

Odpowiednie warunki środowiskowe

Przyjazne środowisko to takie, w którym kot łatwo się adaptuje i zaprzyjaźnia z ludźmi. Kot najlepiej rozwija się pozostając przy matce do końca okresu odsadzania
(ok. 3 miesiące życia). Pozwala to wykształcić zachowania niezbędne w dorosłym życiu oraz ułatwia przystosowanie do nowych warunków życia. Kocięta, które już od urodzenia miały stały kontakt z człowiekiem, są przyjaźnie nastawione do obcych ludzi. Nie boją się dźwięków i hałasów towarzyszących codziennemu życiu i łatwo przystosowują się do nowego otoczenia.

Zachowanie czystości, pielęgnacja

Utrzymywanie czystości jest zachowaniem wyuczonym przez matkę. Kocięta w wieku około 5-6 tygodnia życia, dbają już samodzielnie o czystość w legowisku: umieją korzystać z kuwety, a swoje odchody bardzo starannie zakopują. Koty są z natury bardzo czystymi zwierzętami. Łatwo uczą się zachowania czystości w domu, dużo czasu poświęcają też na pielęgnację sierści. W tym celu wylizuje ciało szorstkim językiem, pomagając sobie łapami zwilżonymi śliną.
Czas poświęcony na szczotkowanie i czesanie sierści stanowi chwile zacieśniające więź łączącą kota i człowieka. Piękna sierść jest pierwszą oznaką doskonałego stanu zdrowia i odpowiedniej opieki właściciela. Szczotkowanie sierści jest koniecznością, szczególnie w przypadku kotów długowłosych i pół-długowłosych. Zabieg ten ma na celu usunięcie martwych włosów, które kot może połykać podczas codziennej toalety. Jeśli w żołądku zgromadzi się zbyt duża ilość sierści, dochodzi do tworzenia się kul włosowych. Powodują one wymioty i biegunkę, co wpływa niekorzystnie na prawidłowy rozwój młodego kota, może też być przyczyną zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego. Wymioty wywoływane przez kule włosowe są zjawiskiem fizjologicznym i nie należy mylić ich z wymiotami spowodowanymi nieodpowiednim żywieniem.
Koty często używają pazurów do znaczenia swojego terytorium. Aby uniknąć zniszczeń sprzętów domowych, należy regularnie przycinać kotu pazury. Obcinanie pazurów jest czynnością bezbolesną, jednak niezbyt lubianą przez koty. Ważne jest wczesne przyzwyczajenie kota do tej czynności. W tym celu należy wybrać wygodne miejsce, wziąć kota na kolana, lekko podtrzymując go udami. Po zakończonym zabiegu warto wynagrodzić kota. Do obcinania pazurów u kota najlepiej nadają się obcinacze w formie gilotynki. Usuwa się zawsze pustą, wyraźnie ścieniajacą się część pazura uważając, aby nie naruszyć mocno ukrwionej podstawy. Zbyt krótkie obcięcie pazura jest bolesne i wywołuje krwawienie. Stan pazurów jest jedną z oznak zdrowia kota. Zbyt twarde lub zbyt miękkie pazury mogą wskazywać na braki witaminowe w diecie lub infekcję bakteryjną. Podejrzane objawy trzeba zawsze skonsultować z lekarzem weterynarii.
Należy pamiętać, ze nie wszystkie koty lubią wodę. Nie wolno używać szamponów przeznaczonych dla ludzi, mogą one być szkodliwe dla kota. Nie należy powierzać wykąpania kota osobie, która nie ma odpowiedniego doświadczenia.

Źródło: Poradnik dla właścicieli kotów. Opieka i wychowanie. Royal Canin